V E S V E S E

Standart

Bir hüzün sağanağında idi zaman

Semâdan kayan yıldızlara bakıyorduk tevekkül içinde

Hüzün bir demet beyaz karanfil olmuştu gönül vazolarında

İçli bir türkü mırıldanıyordu dut ağacındaki serçe

Soluk soluğaydı rüzgâr taşıdığı yağmur bulutlarının yorgunluğunda

Beklemek yetim kalplerin durağıydı ıssız caddelerinde şehrin

Hasret kadar acı veriyordu yalnızlarına gurbetlerin

Yakublar evlâd-ı hasret içinde bizâr iken

Ferhatlar yâr için gürz sallamaktaydı sarp dağlarına sevdânın

Tiranlar zulmün bataklığındaki kâşânelerindeki tahtlarında

Tâze mazlumlarını bekliyordu …

Ruhlar kırık dökük mezar taşlarına yaslanmışlar da

Kimbilir bilmem kaçıncı yüzyılda kalmış hikâye-i hayatlarında

Bıraktıkları terekelerinin değişiminden yana hayretteydiler

Soluk soluğa idim nefesim körük misali

Evime  geldim…

Karanlığı çiğneyen devâsa adımlarımla

Radyomu açtığımda tiz ve parlak bir kadın sesi

“ Cihan leyl-ü nehâr ağlar seninçün” diye haykırıyordu

Sen şimdi neredeydin, kiminle ve hangi ahvalde

İçime vesvesenin gelgitleri hücum ediyordu

Albümden seçtiğim en yeni resminde bana bakıyordun

Gözlerin sanki bir vedânın hüzünlü telâşınını yaşıyor

Dudakların vedâ busesi konduruyordu boşluğa

Resmine de ben kondurdum dudaklarımı

Haberdâr mısın???

 

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s