İKİ BEDENE TEK RUH

Standart

Ansızın başlayan ağıtlar gibi

Bir yangın tutuşur içinde bir gün

Kıyamet misali

Koşarsın hedefsiz boşluğa gülüm

Zamandan geçmişe akar yolların

Kavrulur varlığın buz kalıbında

Bedenin hissetmez acılarını

İbrahim misali yanmıyorsa da

Ruhun ateşlere teslim olmuştur.

Baş edemiyeceksin artık kalabalıklarla

Hiç tanımadığın seslenişlere

Sustukça yorulacaksın

Gün içinde kıyametler yaşarken

Tesellin gecelerde olacak

Siyah karanlıklarla baş etmek kolay değil

Saatler boy atacak yalnızlığında

Bir kuş kanadının tıkırtısından

Tesellilerin olacak

Zaman içinde kabulleneceksin

Kavuşmaların habercisi olduğunu bildiğinden

Ayrılıklara katlanacaksın gönül ferahlığında

“O”ndan alacağın bir küçük haber

Vuslat aratmayan müjde olacak

Bahçende yükselen gül fidanının

Her zerrene sinen hoş kokusunda bile

Sevdiğini bulacak ve bileceksin ki

Mesafe dediğin bir teferruat

Ne göze, ne ele, ne de ayağa

İhtiyaç kalmamış, anlamsızlaşmış

Artık her iki beden bir tek ruhtadır

“ O “ sen ve “ sen” onda olunca…

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s